Tegen half twee was de voltallige selectie van Zeeburgia 2 getuige van het schrikbeeld dat veel teams van Zeeburgia regelmatig teistert. De jongemannen van Zeeburgia B1 gaven een alleraardigste voetbalshow weg, maar wisten de 1-2 achterstand in de tweede helft nimmer goed te maken.
Tegen een slechtere tegenstander is geduld de enige remedie. Rustig blijven, en als die bal er dan niet in wil, moet er gogme aan te pas te komen. In de haast om een goal te scoren moet je goochem zijn en gehoor geven aan het uitgestoken been dat je toelacht. Zeeburgia B1 negeerde zo’n dertig uitgestoken benen. En ontnam zichzelf daarmee de kans op een dikverdiend punt of meer.
Zeeburgia 2 was dus gewaarschuwd. Twee weken geleden verloor het uiteindelijk dikverdiend, doordat het de belangrijkste les van de eerste wedstrijd niet had geleerd. Individuele technische hoogstandjes domineerden de eerste helft. ‘Bij rust had het 4-0 voor ons moeten staan,’ klonk het uit de mond van Thomas. Gaan we weer, dacht ik en zei: ‘Maar, het stond 0-0. En dus werd het geen 4-2, maar 0-2. En dat zal in ieder geval zo blijven tot het moment we de KNVB zo gek krijgen dat ze ‘de het had eigenlijk moeten zijn ruststand volgens Thomas als officiële ruststand nemen.’
De tegenstander van vandaag, TOS Actief, bleek geen partij. Zeeburgia voetbalde naarmate de eerste helft vorderde vooral tegen zichzelf. Met het schrikbeeld van de B1 wist het gelukkig goed om te gaan. Geen haastvoetbal, maar geduld. Gewoon de taken uitvoeren. Toch dreigde het even mis te gaan, omdat het overwicht niet in kansen laat staan in doelpunten werd uitgedrukt. Met geëtter en onderling gescheld, haalden de Zeeburgianen zichzelf even uit het spel. Vooral Superturk maakte zich er vandaag schuldig aan. Hij haalde zich met zijn verbale teksten zelfs de woede van de immer rustige scheidsrechter Leslie op zijn hals. Sergio bleek gelukkig wel geleerd te hebben van alle lessen. Afwezig waren de acrobatische hoogstandjes en circusacties. Aanwezig was een droog schot, waarmee hij Zeeburgia op een dikverdiende 1-0 zette. Het was ook de ruststand.
De rust kende naast het heerlijke zonnetje nog een hoogtepunt. Scheidsrechter Leslie was het zat. Aan het strooien met gele en rode kaarten heeft hij sowieso een broertje dood, maar er zijn wel grenzen. Wie in het Surinaams scheldt tegen Leslie kan rekenen op een behoorlijke vermaning. Maar wat als iemand je de hele eerste helft heeft lopen treiteren met teksten, maar geen Surinaamse scheldwoorden in zijn woordenschat heeft? ‘Wie is jullie aanvoerder?’ vroeg Leslie aan me, terwijl we het veld weer opliepen voor de tweede helft. ‘Hoezo?’ vroeg ik. ‘Nou ik wil dat hij tegen Superturk zegt dat hij mij een biertje verschuldigd is na de wedstrijd. Na al dat gezeik in de eerste helft.’
Zeeburgia voetbalde geduldig verder in de tweede helft. Toen het veldoverwicht dreigde uit te monden in het haastvoetbal waar veel Zeeburgia-elftallen last van hebben, besloot Nordin om goochem te zijn. Daar waar iedereen de zoveelste steekpass of voorzet verwachte, maakte hij gebruik van een miniem gaatje en ramde de bal gewoon in de linkerbovenhoek. Samen met een wederom effectieve schuiver van Sergio kwam daarmee de eindstand uit op 3-0.
Marcel mengde zich na de wedstrijd zoals altijd in de derde helft. Opnieuw werden talloze wereldproblemen en kwesties die dichter bij huis liggen, opgelost. Als het aan Marcel en Zeeburgia 2 ligt, is het vanaf nu voorgoed gedaan met racisme, discriminatie en allerlei andere onzin. Er zijn een heleboel goede en aardige mensen en er zijn helaas ook een paar minder goede en minder aardige mensen. Of ze nu wel of niet in God of een pak zout geloven, geel, bruin, pimpelpaars of lijkwit zijn. Uiteindelijk resteerde slechts één probleem. Want toen scheidsrechter Leslie afscheid nam na een lange dag vol scheidsrechtelijke activiteiten, bleek hij het biertje van Superturk niet te hebben gehad.
Superturk heeft plechtig beloofd om ook dit laatste probleem bij de eerstkomende thuiswedstrijd tegen Aalsmeer op te lossen. Maar eerst wacht volgende week een bezoek aan Almere, waar de plaatselijke FC de tegenstander is. Een koud kunstje op papier.
Met vriendelijke voetbalgroet,
Eric
