‘Als we dit jaar kampioen worden, dan gaan we toch wel promoveren, Eric?’ ‘Waar wil je heen Superturk? Naar de vierde of de derde klasse? Zeg het maar. Maakt het wat uit?’ Superturk is terug na een seizoen bij Real Sranang. Het oude zeer wordt nog een keer besproken. In het seizoen 2008-2009 werd Zeeburgia 2 kampioen en werd na een democratische stemming besloten om niet te promoveren.
Vorig seizoen verlieten maar liefst vijf begenadigde spelers ons vriendenteam om bij Real Sranang hun voetbalaspiraties waar te maken. Ze werden vrij eenvoudig kampioen, maar het kampioenschap kreeg geen vervolg. Superturk meldde zich gedurende het seizoen steeds vaker bij zijn oude makkers. Want ondanks dat de voetbalprestaties wisselvallig waren, was er die oude vertrouwde gezelligheid. ‘Moet Superturk nog een broodje kroket, het is vijf uur en de keuken gaat sluiten.’
Superturk weet het nu. Het maakt geen zak uit. Promoveren of niet. Gewoon een lekker potje ballen op zaterdagmiddag. Ook in een vriendenteam wil iedereen winnen. Maar niet iedere vriend kan even goed voetballen. Dat is het verschil. Daarmee moet je om kunnen gaan. Voor en vooral na de wedstrijd is er wel heel veel gezelligheid. Wat nalullen over wereldproblemen, voetbalvraagstukken en wat verder nog ter tafel komt. Vriendelijk worden begroet en uitgewuifd door Marcel en Ome Nico. En voetballen in de mooiste voetbalshirts die voorhanden zijn in Nederland met dank aan Floor. Dat is Zeeburgia 2.
Het is wel even slikken als bij het begin van het achtste seizoen blijkt dat de tegenstander zijn aanvangstijdstip om 10.00 uur in de ochtend heeft. De emails zijn dan ook niet van de lucht. De weelde is dan wel groot met achttien spelers, maar ebt snel weg als blijkt dat vijf spelers zich hebben afgemeld.
Jan zit in een Boeing die vanuit Paramaribo ergens tijdens de wedstrijd wellicht over het voetbalveld vliegt. Roel is na een succesvol studieseizoen bezig om zijn oude Rock ‘n’ Roll imago in Italië definitief van zich af te schudden en te verruilen voor een Jezus-achtige verschijning. Inmiddels is de baard er al en oefent hij nu op een Italiaans meer of hij ook over water kan lopen. Het zal dus nog wel even duren voordat hij weer terugkomt. Want dit soort oefeningen baren veel kunst.
Om half tien staan er toch gewoon tien fitte spelers. Vlak voor tienen meldt Willem King zich en zitten we zelfs op elf. Bram is ondanks zijn blessure bereid om de vlag ter hand te nemen en Sebastiaan meldt zich als we een tiental minuten op streek zijn. Hij heeft een geldig excuus, want hij werd genaaid door zijn TomTom, die hem een uur lang rondjes liet rijden bij het Amstelstation.
De mannen van De Meer 7 hebben duidelijk meer moeite met het aanvangstijdstip. Onze Neus is zo vriendelijk om scheidsrechter te spelen. Zoveel goedertierenheid wordt gelijk gestraft. Na een kwartier komt Zeeburgia door een opeenvolging van schoonheidsfoutjes op een 1-0 achterstand. Vooral Willem King blijkt nog niet echt wakker te zijn en laat zich na twintig minuten wisselen. Vijf minuten later staat Zeeburgia op een 2-1 voorsprong, dankzij een bekeken strafschop van Superturk, die zijn doelpunt daarna direct viert met tal van weergaloze maar even nutteloze acties. Willem loopt en passant achter het doel langs om te melden dat het feit dat zijn wissel bij een 1-0 achterstand amper vijf minuten later een 2-1 voorsprong oplevert, kan worden gezien als een ‘gouden wissel’. Van te weinig eerlijkheid heeft Willem de Koning geen last.
Zijn nuchtere kijk op voetbalzaken wordt echter ruimschoots overtroffen door onze Superturk, die na zijn doelpunt uit een strafschop los is. Hij is weer helemaal de oude. Stuurt drie tegenstanders het bos met handige kap- en draaibewegingen, steekt dan zijn telescoop uit om te kijken of er nog een medespeler vrij staat. Als hij die heeft bespeurd, loopt hij zich vast op de vierde die hij had willen poorten. Vlakvoor de rust tekent Ludo voor de 3-1 en is de wedstrijd gespeeld.
De Meer 7 lijkt na de rust wakker te zijn. Maar, ondanks de twee nieuwe aanwinsten, die kennelijk nog moeten wennen aan het vroege tijdstip, is het na een perfecte vrije trap van Ludo helemaal gebeurt. Superturk krijgt navolging van Sergio, die na zijn goal in de eerste helft, ook meent allerlei circustrucjes te moeten etaleren. Hij voert een regelrechte auditie op die hem minimaal een plaats bij circus Boltini of Renz moet opleveren naast een Tsjetsjeense berggeit, een op hol geslagen ezel met vijf poten en een clown als Bassie. De toeschouwers amuseren derhalve kostelijk in het zonnetje. Enig rendement in de vorm van doelpunten levert het allemaal niet op.
‘Het had wel 1-10 kunnen worden,’ hoor ik na de wedstrijd als ik nog eens informeer naar de einduitslag. Op zondag kom ik er achter dat dit in ieder geval een Zeeburgiaanse tik is. In het wedstrijdsecretariaat is het weer druk. Na de rust ga ik even buurten bij een paar Zeeburgia coryfeeën. ‘Hoeveel staat het hier?’ vraag ik Sicco, die net op weg is naar huis. ‘Het had wel 10-0 kunnen staan. Ze missen zoveel kansen.’ (Zeeburgia 1 leidde op dat moment met 5-0). Even later vraag ik Omar wat de stand is bij de zondag B1. ‘Het had 3-0 moeten zijn.’ Typisch Zeeburgia dus (bij de zondag B1 stond het 1-0). Met de vraag hoeveel staat het? krijg je bij Zeeburgia dus standaard het antwoord op de vraag: ‘Hoeveel had het moeten staan.’
Zeeburgia 2 krijgt nieuwe shirts. Onze voetbalshirtontwerper Floor blijkt deze zomer weer helemaal te zijn losgegaan. Volgende week zal Zeeburgia 2 op het sportpark aan de Kruislaan voor het eerst in het nieuwe tenue verschijnen. FC Abcoude 2 is dan onze tegenstander. Ze hebben zelfs een heuse leider in de persoon van Ricardo Klaverweide. Als dat maar goed gaat. Tot volgende week of tot ooit.
Eric
