Pancratius 3 – Zeeburgia 2: 2-2
‘Maximaal zeven wedstrijden,’ antwoordt Roel op mijn vraag hoeveel wedstrijden het duurt voordat een overijverige scheidsrechter zal ingrijpen en ons unieke tenue verbiedt. We zetten er een meter bier op, die natuurlijk voor de gelegenheid door ome Nico zal worden getapt. Om bij te komen van de schrik. Want wat moet Nico hier wel niet van denken?Zijn ze helemaal van de ratten besnuffeld? Geen shirt is hetzelfde. Het is in de meer dan vijftig jaar dat ome Nico bij Zeeburgia rondloopt nog nooit vertoond. Met gepaste trots zal Zeeburgia 2 de shirts volgende week zaterdag dragen in de thuiswedstrijd. Zelfs uw voormalige razende reporter heeft geen pen bij de hand die in staat is om het design te beschrijven. Nergens ter wereld vertoond of beschreven.
Begenadigd kunstenaar en Zeeburgiaans middenvelder Floor Wesseling glundert als hij in een stralende zon een blik werpt op het vernieuwde elftal dat in zijn revolutionaire kledinglijn meer weg heeft van een stel mannequins op een Parijse modeshow. ‘We hebben het weer geflikt,’ zie ik Floor denken. Want na een paleisrevolutie (geen onbekend fenomeen bij Zeeburgia) namen aan het einde van het seizoen maar liefst zes spelers afscheid. Verbitterd door het feit dat het kampioenschap van een jaar daarvoor niet tot een vervolg leidde, zochten vijf spelers hun heil bij Real Sranang. Zeeburgia 2 moest op zoek naar broodnodige versterking. Tot het laatste moment bleef het onzeker of het team dat zijn zevende jaar ingaat, nog zou kunnen voortbestaan. Tel daar vier afmeldingen bij op die gedurende de week binnenzeilden via de digitale snelweg en je bent in staat om je met de lift naar de elfde verdieping van het Hilton te begeven. Zover kwam het gelukkig niet.
Integendeel zelfs Zeeburgia 2 ritselde, rammelde met een lege beurs en wist een paar talenten te strikken. Afgezien van Fran, afkomstig uit de Spaanse provincie Extremadura, die door zijn stagebegeleider Floor min of meer werd gedwongen, hebben alle andere aanwinsten zich vrijwillig aangemeld. Terug van weggeweest is wondere Willem. Nieuw zijn rapper Emmo, Sebastiaan en Ilja.
Op zaterdag 11 september staat een onwennig Zeeburgia aan de aftrap tegen een geslepen tegenstander. De Pancraters of Pancritianen beginnen de wedstrijd met een offensief dat ongeveer 87 minuten lang eenrichtingsverkeer oplevert. Na een aarzelend begin ontpopt uw razende reporter in een extreem nauwe samenwerking met paal en lat zich tot man of de match. Pancratius valt aan, krijgt kans op kans. Vijf keer alleen voor de keeper binnen een minuut of twintig levert twee katachtige reddingen , twee doffe knallen op de paal en een bal net naast op. Toch blijkt Zeeburgia niet helemaal kansloos. Met killer Sergio in de spits weet je het namelijk nooit. Halverwege de eerste helft krijgt hij het op z’n heupen en loopt vanaf de linkervleugel een paar verdedigers van Pancratius argeloos voorbij om daarna de bal strak achter de kansloze keeper te schieten. Even later lijkt de bal voor de tweede keer achter de keeper te verdwijnen, maar hij weet de bal een halve meter achter de lijn te pareren. De uitstekende scheidsrechter die zich op het middenveld bevindt, heeft het niet gezien. Maar compenseert Zeeburgia vijf minuten daarna door niet voor een 160 procent penalty te fluiten. Onder het motto vrouwen en kinderen eerst haalt Zeeburgia de rust met een 1-0 voorsprong.
In de tweede helft neemt de stormachtige aanvalskracht van Pancratius orkaanvormen aan. De Zeeburgianen hijgen als zwangere paarden en snakken naar het einde. Tot overmaat van ramp moet Sergio het veld met kramp verlaten. Maar wederom worden de fraaiste kansen door paal, lat en keeper verijdeld. Hoeveel kansen heb je nodig? Zeeburgia heeft er maar twee nodig. En die tweede krijgt Sebastiaan op aangeven van Ludo. Tegen alle verhoudingen komt Zeeburgia daarmee op een zwaar onverdiende 2-0 voorsprong. Gelukkig voor Pancratius speelt Wondere Willem bij Zeeburgia. Want als je de bal er zelf niet inkrijgt, dan heb je hulp nodig. En van het feit dat Wondere Willem last heeft van zijn wondersloffen profiteert Pancratius keurig. Willem die voor de tweede keer tijdens een hoekschop van de tegenstander uitgebreid zijn veters aan het strikken is, rekt zich op vanaf zijn strikpositie op de elf meter en kopt de bal verrekte fraai in de bovenhoek achter zijn eigen keeper. Met nog enkele minuten te gaan is het voor Pancratius een kwestie van pompen, wachten totdat de bal na een ellenlange speurtocht door uw verslaggever weer uit de bosjes is gevist, en opnieuw beginnen. In de laatste vijf minuten van de reguliere speeltijd verschijnt de lange spits van Pancratius nog twee keeper moederziel alleen voor uw razende reporter. De eerste maal weet hij de lage schuifbal net naast te tikken en de tweede maal onderschept hij een bekeken lob, die daarna door een verbluffende tackle van Jan nog met zijn langste teen voor de voeten van de andere spits tot ingooi wordt verwerkt. Dezelfde Jan weet de scheidsrechter die al heeft gefloten voor een penalty door een gebaar naar zijn oogkas ervan te overtuigen dat de balsporen aldaar niet van een verdwaalde meteoriet afkomstig zijn, maar van de bal. De scheidsrechter die op een appel van hands floot, trekt zijn beslissing in. Waarvoor applaus!
Vier spelers van Zeeburgia strompelen twee minuten in blessuretijd over het veld. Alle hens aan dek. De bal wordt nog een keer door een Zeeburgiaan naar voren geroeid, maar komt in de rebound net zo hard terug over de middellijn. Het vlagsignaal van de grensrechter wordt weggewuifd door de scheidsrechter. En daar is ‘ie weer. Na dertig opgelegde kansen komt die lange van Pancratius voor de 31ste maal aangestormd. Ook dit keer raakt hij de bal op dezelfde manier als bij de andere dertig pogingen. Een lage schuiver langs de keeper tikt weer tegen de paal aan, maar dit keer verdwijnt hij via de binnenkant in het doel.
‘Het had ook 13-2 kunnen zijn.’ ‘Als je je kansen zo effectief benut, verdien je de overwinning.’ Twee meningen die in de derde helft de ronde doen. De eerste toespelingen op een eventueel kampioenschap komen nadat de eerste plastic bekers bier via slokdarm en lever zijn verwerkt. En Pico rekt zich nog eens uit. Ook de mascottehond van vandaag heeft genoten. Zijn baas wisselt onderwijl wat muzikale straatpraat uit met Rock ‘n’ Roel, die al een voorschot heeft genomen op zijn weddenschap en een metertje bier uitdeelt. De derde helft eindigt ook in een gelijkspel. Wondere Willem wordt op de valreep dan toch nog amechtig op de schouder geklopt. ‘Bedankt voor die mooie goal.’
Volgende week speelt Zeeburgia 2 zijn eerste thuiswedstrijd en krijgt het thuispubliek de wereldprimeur te zien.
Tot ooit, tot volgende week.
Uw razende reporter: Eric
Met speciale aandacht voor de wereldprimeur. Nog nimmer vertoond. Van de
hand van de Picasso van de 21ste eeuw: Floor Wesseling:
Meer foto's klik hier: http://www.google.nl/images?hl=nl&rlz=1W1ADRA_en&q=floor+wesseling&um=1&ie=U
TF-8&source=univ&ei=oo6OTLaEAYyhOMT9pbkK&sa=X&oi=image_result_group&ct=title
&resnum=4&ved=0CDUQsAQwAw&biw=1259&bih=847
En gezien op televisie bij de VPRO:
http://www.vpro.nl/programma/deavonden/afleveringen/43313385/items/43630284/
Het boek dat tot rellen leidde in onder meer Breda (waar een verknipt shirt
dat NAC en Willem II verbroederde op het laatste moment werd geweerd uit de
expositie) en in Glasgow waar Floor zelf besloot geen onnodige bommeldingen,
aanslagen of dergelijke uit te lokken door Rangers en Celtic in een shirt
samen te laten gaan. Dat boek met de titel 'Blood in, Blood out' is te
verkrijgen in de betere boekhandel (daarvan zijn er niet al teveel meer in
Nederland) of bij Zeeburgia. Vanaf volgende week ligt er een inkijkexemplaar
in de leeshoek.
Het unieke tenue van Zeeburgia 2 staat daar niet. Om dat in levende lijve te
aanschouwen dient u zich echt te begeven naar het legendarische sportpark
van Zeeburgia aan de Kruislaan in Amsterdam. Of even te kijken in de
bijlagen...
Groet,
Eric
